รหัส...ผ่าน
"มีแต่คิดถึง มีแต่คิดถึง อยู่ทุกครั้งที่มองดาว
มีแต่คิดถึง มีแต่คิดถึง เรื่องวันวานและฝันของเรา..."
บทเพลงจากซูเปอร์สตาร์ประจำประเทศ ที่ผมเคยฟังมาหลายต่อหลายรอบแล้ว
ถึงจะชอบ แต่ก็ไม่เคยปล่อยให้มันเข้ามามีอิทธิพลอะไรกับชีวิต
อย่างที่เป็นอยู่ตอนนี้
อาจเพราะผมอ่อนแอกว่าปกติ...
และอาจเป็นเพราะบทสนทนา ระหว่างผมกับ "เธอ"
"นี่ๆ "
ประโยคเริ่มต้นการสนทนาที่เธอใช้ แทบจะไม่เคยเปลี่ยนแปลง
แม้ว่าจะเป็นการพูดคุยตรงหน้า หรือผ่านระบบโทรศัพท์เช่นคราวนี้
" เธอพอจะรู้จักคนที่เขารับทำพวกโมเดลตัวอย่างบ้างไหม ? "
..."ก็มีน้องๆที่ยังเรียนอยู่ เขาน่าจะรับทำนะ ทำไมเหรอ?"
" ฉันว่าจะทำตัวต้นแบบของอะไรบางอย่างน่ะ ก่อนจะไปสั่งโรงงานอีกที"
แล้วเธอก็สาธยายถึงสิ่งที่เธออยากจะทำขาย
พร้อมกับถามความเห็นจากผม ว่ามันจะโอเคหรือไม่
" เธอนี่ไม่ไหวเลย " ... เธอพูดแทรกขึ้นมาระหว่างการสนทนา
" ทำไมตอนที่ฉันซิ่ว เธอไม่ยักแนะนำฉันให้เรียนคณะทางนี้
ฉันน่ะชอบคิดทำนู่นทำนี่ เธอก็รู้นี่นา "
..." เรื่องของเธอ เธอต้องตัดสินใจเอง
แต่แน่ล่ะ ฉันรู้อยู่แล้วว่าเธอชอบคิดทำนู่นทำนี่
ภาพร่างของเขีมตุ้งติ้งที่เธอออกแบบไว้น่ะ ฉันยังเก็บไว้อยู่เลยนะ "
...แน่นอน กระดาษแผ่นนั้นที่เธอเขียนรูปที่ว่า
ถูกเก็บอยู่ใน"ถุงสีฟ้า"มานานแล้ว
บทสนทนาระหว่างผมกับเธอ ยังดำเนินต่อไป
คุยกันถึงเรื่องที่ว่า เธออยากจะเปิดร้านกิฟท์ช็อป จะหาทำเลที่ไหนดี
จนเราไปมองที่ๆเดียวกัน คือห้างที่ตัวตึกเป็นสีเหลืองสด บริเวณห้าแยกลาดพร้าว
เมื่อหลายปีก่อน ตอนที่ห้างนี้ยังสร้างไม่เสร็จ และกำลังเปิดรับจองพื้นที่
เธอก็เคยชวนผมลงทุน ซื้อตู้เกมหยอดเหรียญประเภทที่ใช้การสัมผัสหน้าจอเป็นหลัก
เพื่อจะมาลงที่ห้างนี้กัน
แต่ตอนนั้นเราทั้งคู่ยังไม่มีกำลังทรัพย์พอจะลงทุนกันได้
โครงการก็เลยต้องพับไปโดยปริยาย
ถึงผมจะรู้อยู่แล้ว ว่าเธอเป็นคนที่ความคิดไม่เคยหยุดนิ่ง
คิดจะทำนู่นทำนี่ตลอดเวลา
แต่พอมานึกย้อนๆดูแล้ว ก็รู้สึกว่าสิ่งที่เธอคิดไว้ หรือทำไว้ให้ผม
มันมากมายจริงๆ
อาทิ...
ตอนที่ผมเรียนป.ตรี ปีสุดท้าย และต้องทำโปรเจคเพื่อจะจบ
เธอเป็นคนชี้ทางสว่างให้ผม ในการหาวิธีคำนวนสิ่งที่ต้องการ
ทั้งๆที่ผมกับโชติ(ซึ่งไม่ได้ทำโปรเจคคู่กับผม แต่ดันอยากช่วยผมคิด)
นั่งขบกันอยู่สองวันก็ยังคิดไม่ออก
เพราะเราดันไปคิดกันยากเกินไป พยายามจะหาทางใช้คณิตศาสตร์ชั้นสูง(?)
(ที่ร่ำเรียนกันมาจนได้ C ทั้งคู่)
แต่พอเธอแนะนำวิธีคูณหารง่ายๆ... มันกลับใช้ได้ตรงประเด็นมากกว่่า
ในเล่มปริญญานิพนธ์ของผม จึงมีชื่อของเธอ และของโชติ
อยู่ในหน้ากิตติกรรมประกาศด้วยเหตุผลเช่นนี้
อย่างที่ผมเคยได้เล่าเอาไว้ในหลายๆหน้า
ว่าเธอเป็นคนที่ชอบเกมปริศนามาก
ที่มาของเรื่องนี้เดาไม่ยาก
พี่ชายของเธอทั้งสองคน เป็นแชมป์เกมปริศนาอักษรไขว้ระดับประเทศ
พี่สาวของเธอเองก็เคยได้เข้าแข่งระดับจังหวัด
ถึงตัวเธอจะไม่ได้ไปแข่งที่ไหน แต่ก็เล่นเกมอักษรไขว้กับคนที่บ้านอยู่ตลอด
ไม่ต้องสืบกันเลยว่าเธอชอบเกมปริศนาต่างๆได้อย่างไร
ปริศนาที่เธอทิ้งไว้ให้ผม มีหลายอย่างทีเดียว
แต่อันที่ผมชอบที่สุด เกิดขึ้นเมื่อ 7 ปีที่แล้ว
วันหนึ่ง ในอีเมลล์ของผมก็มีจดหมายประหลาดๆเข้ามา...
มีหัวข้อเขียนว่า
" ด่วน!!!!!ช้าแล้วจะเสียจายยยยยยยยยยย... "
พอเปิดเข้าไปอ่าน ก็เจอข้อความเขียนไว้แบบนี้
" คุณได้รับสิทธิพิเศษเหนือชั้นกว่าใคร ขอรับสิทธิได้ที่ "..."@maildozy.com
password : pirnene อยากรู้ต้องลองเข้าไปดู อย่าปล่อยให้โอกาสดีๆหลุดลอยไปนะจ้ะ "
เรื่องมันก็คือ เธอสมัครเมลล์ไว้อันหนึ่งเพื่อให้เราใช้ด้วยกัน
และทำทีเป็นการชิงโชคอะไรสักอย่างเพื่อจะส่งมาให้ผม
ผมเข้าไปใช้เมลล์นั้นร่วมกับเธอ โดยที่ไม่ได้คิดอะไรในทีแรก
ก่อนจะเริ่มรู้สึกถึงอะไรบางอย่าง
ตอนที่เราเล่มเกมตู้ด้วยกัน แล้วเราทำคะแนนได้สูงสุด
และต้องบันทึกชื่อคนทำคะแนนลงไป
เธอพิมพ์ password อันนี้ ลงไปในช่องชื่อคนทำคะแนนสูงสุด
ผมเอะใจมานานแล้ว
ว่า password นี้มันมีอะไรแปลกๆ แต่ก็ไม่ได้คิดหาที่มาของมัน
จู่ๆผมก็เข้าใจที่มาของมันได้ในตอนนั้น
ซึ่ง Password ที่เห็นในไดฯหน้านี้ เป็น Password สมมติ
ที่ใช้วิธีคิดเดียวกันกับของจริงที่เธอให้ผมไว้...
มีใครเข้าใจไหมครับ ว่า Password นี้ มีที่มาอย่างไร ?
:)
_________________________________
Update ตารางแสดง
with ละอองฟอง
ช่วงนี้ ปิดอัลบั้มครับ
รออัลบั้มหน้านะฮะ
__________________________
with Jetset'er
20 มี.ค. Pattaya music festival
13 เม.ย. กาดสวนแก้ว จ.เชียงใหม่
__________________________
with "ก้อย-โย่ง"
ยังไม่มีคิวงานเพิ่มเติม
mr-keys
18 มี.ค. 2010 เวลา 04:45 น.